حق همسايه ( 578 ) 1 - به ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفتم : همسايه‌اى دارم كه آزارم مىدهد . ابو عبد اللَّه گفت : با او مهربانى كن . من گفتم : خدا با او مهربانى نكند . ابو عبد اللَّه صادق رويش را از من گردانيد . من دوست نداشتم كه ابو عبد اللَّه را با اين حالت وابگذارم ، لذا گفتم : اين همسايه با من چنين مىكند و چنان مىكند ، آزارم مىدهد . ابو عبد اللَّه گفت : اگر با او درگير شوى مىتوانى حق خود را از او بگيرى ؟ من گفتم : آرى ، آن قدر توانائى دارم كه بيشتر از حق خود بگيرم ( ولى با او درگير نشده‌ام ) . ابو عبد اللَّه گفت : معلوم مىشود كه همسايه‌ات مرد حسودى است كه نمىتواند فضل و كرم خدا را در زندگى سايرين مشاهده كند . موقعى كه نعمت خدا را نزد ديگران مشاهده كند ، دچار عقدهء درونى مىشود ، پس اگر داراى اهل و خانواده باشد ، عقدهء خود را بر سر آنان خالى مىكند ، و اگر داراى اهل و خانواده نباشد ، عقدهء خود